Vrijheid,
kunnen gaan en staan waar je wilt,
jezelf kunnen zijn,
je veilig voelen...
hoe gewoon is dat nog?
Wanneer het begrip vrijheid aan de orde is, moet ik vaak terugdenken aan een verhaal van mijn vader. Hij was hoefsmid in Cothen op de Brink en daar ben ik in 1943 geboren. Mijn vader werd in die periode vaak belaagd door Duitse militairen die wilden dat hij hun paarden ging beslaan. Dat gebeurde niet steeds vrijwillig en op zondag weigerde mijn vader aanvankelijk om op hun eis in te gaan. Totdat hij met een geweer in de aanslag gedwongen werd ook op zondag Duitse paarden te beslaan, en dat ging in het geheel in tegen zijn katholieke principes. Hij moest!
Vrije keuze bestond in die oorlogstijd dus niet, je moest doen wat de Duitse bezetter je oplegde. Ik moest vaak terugdenken aan dat verhaal van mijn vader omdat we nu in een tijd leven dat vrijheid tot het hoogste goed is verheven. Zelf mocht ik daar jarenlang als journalist van profiteren, ik kon mijn hele loopbaan schrijven wat ik wilde, zonder dat mij van bovenaf belemmeringen werden opgelegd. Dat heb ik altijd als een extra groot goed ervaren. Mogelijk komt dat vooral ook door wat mijn vader destijds in oorlogstijd heeft meegemaakt.
Hans van Echtelt