80 jaar vrijheid

bijdragen van lezers

Vrijheid,

kunnen gaan en staan waar je wilt,

jezelf kunnen zijn,

je veilig voelen...

hoe gewoon is dat nog?

30 januari 2025

Het was me
een jaartje wel!

Ik had al langere tijd last van pijn in de onderrug. Er viel mee te leven, maar aanwezig was het wel. Zou er mogelijk een relatie kunnen zijn tussen de rugpijn en een vergrote prostaat? Bij de jaarlijkse controle naar de PSA-waarden laten kijken. Die waren dus veel te hoog! En voor je het weet kom je in een enorme rollercoaster terecht!

De MRI-scan maakte duidelijk dat er in de prostaat iets zat, dat er niet hoorde te zitten. Weefsel laten weghalen voor onderzoek. Afspraak gemaakt voor een PET-scan. Er waren géén uitzaaiingen! Ook zat het gezwel 'mooi' ingekapseld. Het beste nieuws dat we onder de gegeven omstandigheden konden krijgen! Als je jezelf dan beseft dat het nieuws ook anders had kunnen zijn, breek je wel even...

Opereren of bestralen? We kozen voor opereren! Je geeft jezelf over aan de medisch specialisten en vertrouwt op een goede afloop. Operatie goed verlopen! Alles weg kunnen halen en de snijranden op kweek gezet. Weer twee weken wachten. En weer een goede uitslag: geen uitzaaiingen! De vlag mocht uit! Ik voelde me bevrijd!

De vergelijking met 'de bevrijding' gaat natuurlijk niet op. Bevrijd worden na vijf jaar bezetting of na vijf maanden bevrijd worden van een kwaadaardig gezwel. Mijn 'leed' verhoudt zich niet tot het leed van landgenoten die dierbaren hebben verloren, die honger hebben geleden, die de verschrikkingen aan den lijve hebben meegemaakt. Ik kan weer verder met mijn leven, maar dat kunnen de mensen die voor onze vrijheid hun leven hebben gegeven niet. Je beseft je wel, dat het leven geen vanzelfsprekendheid is. Dat je moet genieten van het leven. Dat je dankbaar mag zijn dat de mensen om je heen je in de moeilijke periode hebben gesteund. Dat gaf je kracht! Dat maakte dat je weer vol goede moed verder kon. Met het leven! Leve het leven! De vlag mag uit!

Ben van der Werf