80 jaar vrijheid
bijdragen van lezers
Vrijheid,
kunnen gaan en staan waar je wilt,
jezelf kunnen zijn,
je veilig voelen...
hoe gewoon is dat nog?
17 april 2025
Vrijheid
Het lijkt zo vanzelfsprekend om in vrijheid te mogen leven. Mensen hebben hun leven gegeven zodat wij in vrijheid kunnen leven. Ik stel mezelf weleens de vraag of ik wel genoeg stil sta bij het feit dat ik in vrijheid mag leven. Zo kan ik mijzelf honderd vragen stellen. Het feit is dat wij in vrijheid mogen leven. Ik zeg bewust het woord 'mogen' en dit zeg ik uit dankbaarheid.
De rol van de politie en voor mij als wijkagent is het waarborgen en het doorgeven van deze vrijheid. Maar hoe kan ik hieraan bijdragen als de jongeren steeds brutaler lijken te worden? Als ouders elkaar niet meer kunnen luchten of zien? Als buren het leven van elkaar zo moeilijk mogelijk maken? Allemaal onderdelen waar ik dagelijks mee te maken krijg. Ik probeer de dialoog tussen bewoners te bevorderen door in gesprek te gaan en echt te luisteren naar wat mensen zeggen. Ik hoop dat dit bijdraagt aan het gevoel van saamhorigheid. Niemand redt het uiteindelijk alleen en we hebben elkaar allemaal nodig.
Als ik aan vrijheid denk in combinatie met het politiewerk moet ik toch altijd denken aan personen met onbegrepen gedrag. Personen die niet vrij zijn in hun hoofd. Deze personen hebben bijvoorbeeld in het verleden veel ingrijpende en nare dingen meegemaakt. Soms uit dit alles zich in het gebruik van drugs en alcohol. Zijn de mensen echt vrij? Mijn oude leermeester zei weleens: "Iemand die verslaafd is, dient een andere meester". Dit heeft alles te maken met het ontnemen van vrijheid.
Ook mag ik spreken met mensen die de oorlog hebben meegemaakt of uit een oorlogsgebied komen. Denk aan mensen uit Rusland en Oekraïne. Hoe is het mogelijk dat er in Nederland vrouwen zijn die niet eens meer weten of hun man in leven is? Ook sprak ik een Oekraïens gezin dat zo blij is dat ze in vrij Nederland mogen wonen en werken. Deze vrijheid mogen delen is schitterend.
Jasper Oskam - wijkagent
