2000: 55 jaar vrijheid

bijdragen van dorpsgenoten

In 2000 verscheen het boek

Nooit voltooid verleden tijd

In het boekje staan verhalen en tekeningen

over Vrijheid en Vrede.

61

Een wens
van iedere mens

Wat zou het mooi zijn als het overal in de wereld vrede zou zijn, als er geen oorlogen meer zouden zijn, geen strijd meer om de macht of over godsdienst, als er vrede zou heersen in de sport, op het werk, in het gezin, bij alle mensen om je heen. Wat zou het mooi zijn als er voor iedereen een plekje zou zijn waar hij of zij zich geborgen voelt en het gevoel heeft: 'ik mag erbij horen, ook al heb ik een andere huidskleur.'' Als iedereen zich opgenomen voelt in een vriendengroep, ongeacht zijn cultuur of achtergrond, wat zou de wereld dan mooi zijn.

Maar is zo'n mooie wereld wel bereikbaar? Misschien zou het helpen als we allemaal eens tevreden zouden zijn met dat wat we hebben of juist niet hebben. Vrede heeft te maken met tevreden. Maar wie is tegenwoordig nog tevreden met wat hij heeft? We willen allemaal meer. We zijn allemaal druk met werk. We willen veel geld verdienen en we gunnen ons geen tijd meer om ergens bij stil te staan.

We zijn druk-druk-druk en daardoor ontstaan spanningen en dat leidt weer tot ruzie en ruzie is onvrede.

Zou het niet beter zijn, als we ons af en toe eens zouden afvragen waar we mee bezig zijn? Als we ons de vraag stellen: 'wat biedt dit aardse leven nog meer?'. Want er is meer. Er zijn zoveel mooie dingen die ons door drukte vaak ontgaan.

We zien niet meer hoe mooi de natuur zich telkens weer opnieuw ontwikkelt. We zien niet meer hoe de zon opkomt en weer ondergaat, hoe de maan wordt omringd door sterren en de nacht verlicht. Als we dat weer zouden zien, zal er rust zijn en rust brengt vrede en blijdschap in de mens.

In de kerk op zondagmorgen geven de mensen elkaar een hand en wensen elkaar vrede. Maar er gaan tegenwoordig zo weinig mensen naar de kerk. Ze gunnen zich geen tijd meer voor een uurtje bezinning, terwijl het zoveel vreugde kan brengen. Het is fijn om na de kerk even met elkaar te praten, even te luisteren naar de blijde of verdrietige belevenissen van een dorpsgenoot, even tijd te hebben voor elkaar. Het schept een band.

Waar mensen goed met elkaar omgaan, daar zal vrede zijn. Daarom is het belangrijk dat we eens een bezoekje brengen aan iemand die slecht ter been of op hoge leeftijd is, dat we eens een boodschap doen voor iemand die zelf de deur niet meer uit kan. Het brengt zoveel vreugde, bij de ander, maar ook bij je zelf en dat is meer waard dan alles wat voor geld te koop is.

Nu zult u zeggen: 'Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.' Dat zal ook wel, maar toch blijf ik geloven dat we de wereld een klein beetje beter kunnen maken. Als we goed voor elkaar zorgen, komt de wens van iedere mens een stapje dichterbij. Misschien mogen onze kleinkinderen dan wèl in vrede leven.

Truus Toonen-Hoogveld, 14 november 1945