In 2000 verscheen het boek
Nooit voltooid verleden tijd
In het boekje staan verhalen en tekeningen
over Vrijheid en Vrede.
Wat betekent vrede voor mij?
Op deze vraag kan ik niet zo snel een antwoord geven. Het is een vraag die me aan het denken zet. Als ik het woord 'vrede' hoor, denk ik onmiddellijk aan 'oorlog', maar vrede betekent natuurlijk juist 'geen oorlog'. In het woordenboek staat achter 'vrede': rust met iets hebben, toestand van geen oorlog tussen volken, vredesverdrag, eendracht, eensgezindheid tussen mensen.
De woorden 'rust', 'eendracht' en 'eensgezindheid' spreken me aan. Vrede is je prettig voelen op de plek waar je leeft, vrienden en familie hebben, niet bang hoeven zijn en vooral ook geen ruzie met anderen hebben.
In Nederland heerst vrede, maar soms komt de oorlog van vroeger of van ver weg wel dichtbij. Op mijn werk in het verzorgingshuis hoor ik van veel bewoners verhalen over de oorlog. Sommigen hebben zelfs twee wereldoorlogen meegemaakt en daardoor familie verloren. Ze vertellen over de angst die ze hadden en hoe ze van bijna niets in leven moesten zien te blijven, maar ik hoor ook hoe mensen elkaar in moeilijke tijden hielpen. Ze vertellen over de bevrijding, hoe ze toen beetje bij beetje hun leven weer op konden bouwen.
De oorlog in verre landen komt dagelijks via de televisie onze huiskamer binnen. De beelden zeggen genoeg. Oorlog is het ergste wat je kan overkomen.
Verleden en televisie leren ons niet genoeg, want ook dicht bij huis leven nog steeds mensen in onvrede met elkaar. Zou er ooit vrede voor iedereen zijn? Laten we bij onszelf beginnen als iedereen meedoet en zorgt voor vrede in de eigen omgeving, moet het kunnen lukken.
Vrede daar moet iedereen zijn steentje aan bijdragen.
Nicole van den Heuvel, 3 september 1970
